Królewski majestat czy wiktoriański urok: co pasuje do Twojego pupila?

Siedzi na kanapie z miną, jakby należał do niego cały pałac? A może ma to specyficzne spojrzenie, które rozumiesz tylko Ty? Królewskie i wiktoriańskie portrety zwierząt opowiadają zupełnie inne historie. Jeden pyta: „Jaką masz władzę?”, drugi raczej: „Jaki jesteś, kiedy nikt nie patrzy?”

Królewski portret: rządzi poza

W malarstwie dworskim postawa, ozdobny strój i tło podkreślają pozycję oraz status. Pomyśl o słynnym portrecie Ludwika XIV pędzla Rigauda: królewski płaszcz, kolumna i pewna siebie poza budują spektakularny obraz władzy. Z kolei na obrazie van Dycka „Karol I na łowach” nawet koń jest częścią tej majestatycznej sceny. Zwierzę nie jest tu tylko uroczym dodatkiem, lecz pełnoprawnym uczestnikiem królewskiego świata.

Ten styl doskonale sprawdzi się u zwierzaka, który na zdjęciach patrzy w obiektyw spokojnie, niemal z namaszczeniem. Dostojny kot lub pies o niewzruszonym spojrzeniu z łatwością udźwigną główną rolę. Jeśli jednak Twój pupil bez przerwy stroi miny, zbyt poważna poza może odebrać mu to, co w nim najbardziej urocze.

Zabawnym przykładem takiego przepychu jest styl „Cesarz”: wyobraź sobie własnego pupila w ciemnoniebieskim mundurze ze złotymi haftami, błękitną szarfą i czako z piórami. Cesarski strój tworzy przezabawny kontrast zwłaszcza wtedy, gdy zwierzak jest w domu najmniejszy, ale bezsprzecznie rządzi całą rodziną.

Wiktoriańskie malarstwo zwierząt: liczy się charakter

W dziewiętnastowiecznym brytyjskim malarstwie zwierząt na pierwszy plan wysuwają się uważna obserwacja i emocje. Na słynnym obrazie Edwina Landseera „Dignity and Impudence” dwa zupełnie różne charaktery psów widać już w samym tytule: godność i zuchwałość. Z kolei „The Old Shepherd’s Chief Mourner” buduje wzruszającą historię wokół cichej obecności psa. Tutaj nie potrzeba korony – wystarczy jeden dobrze uchwycony gest.

Wybierz wiktoriański klimat, jeśli urok Twojego pupila tkwi w drobiazgach: przekrzywionej główce, pytającym spojrzeniu czy lekko obrażonej minie. Takie detale zbliżają go do Ciebie, zamiast stawiać na sztucznym piedestale.

A co, jeśli pasują do niego oba style?

Nie wybieraj od razu epoki – wybierz historię. Jeśli patrząc na portret, chcesz powiedzieć: „to on tu rządzi”, postaw na królewski splendor. Jeśli raczej: „cały on, znowu coś knuje”, znacznie ciekawszy będzie pełen charakteru klimat wiktoriański. Poza i spojrzenie mówią o wiele więcej niż rasa czy wielkość zwierzaka.

Jeśli chcesz sprawdzić, który styl najlepiej pasuje do Twojego zwierzaka, możesz zobaczyć style portretów Pawlazzo z własnym pupilem w bezpłatnym podglądzie jeszcze przed zapłaceniem. Czasem jedno dobrze znane spojrzenie natychmiast rozstrzyga cały spór o epoki.